In de periode 1960-1980 was er veel behoefte aan ruime eengezinswoningen, daarom werden er ruim opgezette wijken met rijtjeswoningen gebouwd, maar de woonvraag is veranderd. Grote eengezinswoningen worden nu vaak bewoond door ouderen die er alleen achterblijven. De woning past niet meer, maar betaalbare alternatieven ontbreken. Tegelijk verdwijnen levendigheid, voorzieningen en sociale samenhang uit de buurt. Een van de scenario’s om tot weerbare wijken te komen is de woningverdubbelaar. Inès Snijders liep stage bij ons bureau en studeerde af aan de Hogeschool Rotterdam met onderzoek naar woningverdubbelen. Het onderzoek laat zien hoeveel potentie er nog onbenut is in woningen, tuinen en bouwblokken. Met relatief kleine ingrepen kunnen we kwalitatief hoogwaardige woonruimte toevoegen, collectieve plekken versterken en tegelijkertijd bijdragen aan vergroening en wateropvang. Zo maken we weerbare wijken met gedifferentieerde woningen en een fijne leefomgeving.

Tip van de sluier: met de bestaande voorraad is heel veel mogelijk, lees hier verder